4
min read
A- A+
Pročitano

SDT uložio žalbu na obustavljanje postupka protiv Mugošinih saradnika: „Omogućite nam da u sudnici dokažemo navode iz optužnice“

07/11/2018 - 10:50
Autor:Danilo Ajković
1166 pregleda

Specijalno državno tužilaštvo uložilo je žalbu Apelacionom sudu Crnu Goru na rješenje Višeg suda koji je obustavio postupak protiv Dragana Đukića, Dragana Kruščića i Dragice Vidić, nekadašnjih saradnika bivšeg gradonačelnika Podgorice Miomira Mugoše.

Miomir Mugoša dolazi na suđenje, foto: FOS Media

Miomir Mugoša dolazi na suđenje, foto: FOS Media

Oni su optužnicom SDT-a bili optuženi za zloupotrebu službenog položaja i zloupotrebu službenog položaja putem podstrekavanja.

Viši sud je naveo da nema mjesta optužbi jer je nastupila zastarjelost krivičnog gonjenja u odnosu na krivična djela koja su predmet optužbe.

SDT smatra da je Viši sud rješenje donio uz počinjenu bitnu povredu krivičnog postupka, a izreka rješenja nejasna je i protivrječna razlozima koji su dati u obrazloženju, a sve na osnovu pogrešno i nepotpuno utvrđenog činjeničnog stanja.

Iz tužilaštva, na čijem je čelu Milivoje Katnić, ističu da se Viši sud nije bavio činjenicama i razlozima koji utiču na zastarjelost krivičnog gonjenja, „nego iz sebi znanih razloga, teret odluke u ovoj krivično pravnoj stvari prebacuje na žalbeni sud, na koji ovim putem tužilaštvo apeluje da mu se omogući da u kontradiktornom postupku dokaže sve navode iz podignute optužnice.“

„Za tužilaštvo je neprihvatljiv zaključak koji je izveden u pobijanom rješenju kojim je navedeno da tužilaštvo osnov sumnje u odnosu na lica protiv kojih je podignuta optužnica, zasniva tek nakon odbrane okrivljenog M.M. i u vezi sa tim sačinjenom službenom zabilješkom tužilaštva, kao i stav da su navedena lica u predmetu Kt-S.br.87/15, u kojem je glavni pretres u toku, predloženi kao svjedoci, pa bi proizilazilo da se nekom licu jednom dato svojstvo u postupku ne može promijeniti, što je neprihvatljivo i sa stanovišta pravne teorije i sudske prakse“, navodi SDT u žalbi Apelacionom sudu.

„Takođe, u pobijanom rješenju prvostepeni sud u više navrata ponavlja svoj zaključak da je tužilaštvo osnov sumnje u odnosu na lica protiv kojih je podignuta optužnica, zasnovalo tek nakon odbrane okrivljenog M.M. na glavnom pretresu i u vezi sa tim sačinjenom službenom zabilješkom tužilaštva, i na poslednjoj strani rješenja zaključuje da tek nakon proteka roka od deset godina od izvršenja krivičnog djela od strane okrivljenih K.D. i V.D., odnosno nakon deset godina od krivične prijave MANSA-a podnijete protiv Đ.D. koja je odbačena, Specijalno državno tužilaštvo „vidi“ osnov sumnje i u odnosu na ove okrivljene, zbog čega se naredba za vještačenje ne može smatrati procesnom radnjom kojom bi se prekinula zastarjelost krivičnog gonjenja u odnosu na ova lica, što je neprihvatljivo i nelogično jer se pitanje osnova sumnje u ovom kontekstu ne može dovoditi u vezu sa zastarjelošću krivičnog gonjenja, kako je to pogrešno učinio prvostepeni sud“, navodi se u žalbi.

Za SDT je pogrešan i neprihvatljiv  stav suda, vezano za zastarjelost krivičnog gonjenja u odnosu na okrivljenog Đ.D., kada sud navodi da krivična prijava MANS-a od 17.10.2007. godine, koja je podnijeta protiv M.M. i Đ.D., zbog krivičnog djela zloupotreba službenog položaja „predstavlja procesnu radnju kojom se zastarijevanje prekida i iznova počinje da teče, shodno odredbi čl.125 st.4 i 6 Krivičnog zakonika“, jer krivična prijava, što bi trebalo biti poznato prvostepenom sudu, nije procesna radnja, koja bi u smislu odredbe čl.125 st.4 Krivičnog zakonika prekinula zastarjelost krivičnog gonjenja. Ovakav stav suda neprihvatljiv je takođe jer sud u ovom dijelu nastavlja dalje u svojim nelogičnostima u kojima istrajava i navodi da je prva procesna radnja u odnosu na okrivljenog Đ.D. preduzeta kada je ovo lice pozvano da budu saslušano u svojstvu osumnjičenog, dakle nakon proteka roka od deset godina od podnijete krivične prijave od 2007. godine i radnji koje su preduzete po toj prijavi, iz čega proizilazi da je podnijeta prijava u odnosu na ovo lice prekinula zastarjelost krivičnog gonjenja, a što je pogrešno“, navodi se u žalbi.

Osim što je ovakav stav suda pogrešan i neprihvatljiv on je i protivrječan i suprotan pravnoj teoriji i praksi i u konačnom postojećoj pravosnažnoj odluci prvostepenog suda, naveo je SDT Apelacionom sudu.

„Naime, sud u nastavku pobijanog rješenja navodi da se naredba o vještačenju koju je ovo tužilaštvo donijelo u predmetu Kt-S.br.87/15, ne može smatrati procesnom radnjom koja prekida zastarjelost krivičnog gonjenja u odnosu na okrivljene Đ.D., K.D. i V.D., jer je prva procesna radnja u odnosu na okrivljene V.D. i K.D. preduzeta nakon isteka roka od deset godina od izvršenja krivičnog djela, odnosno nakon isteka deset godina od podnošenja krivične prijave MANSA-a protiv Đ.D., kada su ova lica pozvana da budu saslušani u svojstvu osumnjičenih, ali se onda za tužilaštvo, ako se slijedi ovakva logika i zaključivanje prvostepenog suda, osnovano nameće pitanje kako je onda ova naredba za vještačenje, kao procesna radnja, prekinula zastarjelost krivičnog gonjenja u odnosu na okrivljenog M.M. protiv kojeg je postupak po potvrđenoj optužnici Specijalnog državnog tužilaštva u toku pred prvostepenim sudom, jer ako bi se prihvatilo prethodno rezonovanje suda, proizilazi da predmetna naredba za vještačenje nema nikakvog precesnog značaja“, navodi se u žalbi.

„Konačno, za ukazati je na odredbu  čl.125 st.1 Krivičnog zakonika, koja propisuje da zastarijevanje krivičnog gonjenja počinje da teče od dana kada je krivično djelo učinjeno, a ukoliko posledica krivičnog djela nastupi kasnije, zastarijevanje krivičnog gonjenja počinje od dana kada je posledica nastupila. S tim u vezi, optužba ističe da je posledica u konkretnom predmetu nastupila kada je u postupku pred nadležnim organom Uprave za nekretnine PJ Podgorica rješenjem broj 954-101-UP-... od 15.11.2011. godine izvršena promjena upisa na osnovu koje je predmetno zemljište upisano u svojinu preduzeća „C.“ DOO, pa kada se imaju u vidu i ove okolnosti, optužba smatra da je pobijano rješenje prvostepneog suda u potpunosti neodrživo. U tom pravcu, tužilaštvo ukazuje na odredbu čl.33 tada važećeg Zakona o osnovana svojinsko pravnih odnosa, shodno kojoj za sticanje prava svojine nije dovoljno samo postojanje punovažnog ugovora već je potreban i upis u katastar nepokretnosti kao materijalno pravna pretpostavka za sticanje prava svojine na nepokretnim stvarima koja ima konstitutivni karakter“, zaključeno je u žalbi SDT Apelacionom sudu Crne Gore.

Pročitajte i ovo:

 

is_sponsored
0
FOTO PRICHA
Off
slika_video_zamjena
Off

Komentari