Iluzije su opojne, ali ni David ne može uvijek protiv Golijata

Zašto toliko volimo fudbal? Možda zato što je, ma koliko komercijalizovan, vjerna imitacija života. Zato što nosi ogroman simbolički potencijal: ne, primjera radi, nije to podvala fudbalskog šibicara, već Maradonina „Božja ruka“; osveta Argentine, potpomognute samim nebom, Britaniji za izgubljena Folklandska ostrva. Zato što je uvjerljiv u održavanju iluzije da David može da sruši Golijata; da se Pepeljuga dodirom čarobnog štapića očas pretvara u zanosnu ljepoticu vrijednu prinčeve ruke...

Prelazzi na FOS-u: Uvod u kraljeubistvo

Fer je da to uradi Liverpul. I prirodno, uostalom. Nijedna se revolucija nije okončala po dobrome ako je na dvor upala razularena masa, počela da urinira po slikama i da ruši statue prethodnika. Ne, pobednik, ako misli da vaspostavi novi sistem i zasnuje svoju dinastiju, mora da bude graciozan. Pobednik mora da bude član plemstva, prvi među jednakima, buržoazija, kao u Francuskoj

Dnevnik jedne ljubavi: Četiri slike iz života najdražeg sina La Masije

Biće tome više od dvije decenije otkako je, legenda kaže, 12-godišnji neugledni mršavko iz Fuentealbilje – seoceta u Albaseteu, jedne od onih tipskih natmurenih provincija za koje su i sami mještani smislili rimovanu brzalicu „Albacete, cagate y vete“, što bi se, pristojno, moglo protumačiti kao savjet „bježi iz nje glavom bez obzira“ – napustio porodični dom i prekoračio prag La Masije, te Barselonine alhemičarske kolijevke.

Prelazzi na FOS-u: Ludo, luđe, Coupe de France - priča o “Allez Calais“

Pre tog proleća i tog majskog dana, čitavo jedno punoletstvo ranije, Kale je bio samo geografski pojam koji se pominjao u vestima: kada je moja generacija odrastala, između Dovera i Kalea gradio se podzemni tunel kojim će proći voz da udari finalnu glazuru na evropsko jedinstvo, u koje se tada još verovalo.