4
min read
A- A+
Pročitano

Ekskluzivno za FOS: Dr Radojičić, hirurg koji je obavio prvu transplantaciju materice...

06/04/2017 - 10:00
Autor:Danilo Ajković
3047 pregleda

Prva u svijetu transplantacija materice između jednojajčanih bliznakinja izvedena je 26. marta na Univerzitetskoj dječjoj klinici u Tiršovoj. Operaciju koja je trajala 16 sati obavio je međunarodni tim 25 vrhunskih ljekara iz Švedske, SAD, Izraela i Srbije. Među njima su prof. dr Zoran Radojičić i prof. dr Miroslav Đorđević, hirurzi koji su bili dio međunarodnog tima tokom procedure, a i zaslužni su za to što je transplantacija materice bila u Beogradu.

Prof. dr Zoran Radojičić, foto: UDK

Prof. dr Zoran Radojičić, foto: UDK

Prof. dr Zoran Radojičić, koji je i direktor klinike u Tiršovoj, u ekskluzivnom razgovoru sa novinarom FOS-a, Danilom Ajkovićem, otkriva detalje prve takve operacije u svijetu, njen značaj za razvoj medicine, ali i dalje planove srpskih ljekara na ovom polju.

FOS: Koliko dugo su trajale pripreme srpskih ljekara za ovu operaciju , a koliko pacijenta i donora? Postoji li možda uslov da se prođe kroz psihološka testiranja i utvrdi psihička spremnost za ovako ozbiljan poduhvat?

Radojičić: Ovaj zahvat je planiran od sredine 2016. godine. Trebalo je koordinisati veliki međunarodni tim, pripremiti uslove u bolnici što nije bio problem jer mi imamo više od 30 godina tradicije u oblasti transplantacije bubrega. Pacijentkinje su za proceduru kroz analize i tipizacije tkiva prošle u Geteborgu. Na Univerzitetskoj dječjoj klinici su pacijentima dostupni psiholozi kad god pedijatar ili hirurg procijene da bi to bilo potrebno ili korisno.

Prof. dr Zoran Radojičić i prof. dr Miroslav Đorđević tokom operacije transplantacije materice, foto: UDK
Prof. dr Zoran Radojičić i prof. dr Miroslav Đorđević tokom operacije transplantacije materice, foto: UDK

FOS: Da li ste zadovoljni kako je pacijentkinja prihvatila uterus i da li može doći do naknadnih komplikacija, ne računajući prvih nekoliko dana, koji su protekli dobro? Kakva su dosadašnja iskustva ljekara koji su učestvovali u ovakvim operacijama, a sa kojima klinika sarađuje?

Radojičić: Prvih nekoliko dana je najrizičnije. Vjerovatnoća za odbacivanje organa je manja jer su u pitanju jednojajčane bliznakinje. Rizik i dalje postoji, posebno rizik od infekcije, ali je on svakim danom sve manji. Ovo je deveta tranplantacija materice u svijetu, prva u Srbiji. Ova operacija je jedinstvena jer su u pitanju jednojajčane bliznakinje. Prvi put je u svijetu sestra bliznakinja bila donor svojoj sestri. Ovo je naučni projekat i stečena znanja daće doprinos razvoju kako domaće tako i svjetske medicine.

FOS: Da li je ova operacija bila rizična po pacijenta, i ako jeste, o kakvoj vrsti rizika se radi?

Radojičić: Transplantacija organa predstavlja najkompleksniji medicinski zahvat danas, kao takva sa sobom nosi mnoge rizike.

Slike nastale tokom zahvata, foto: UDK
Slike nastale tokom zahvata, foto: UDK

FOS: Sestre koje su prošle kroz operaciju su bile dobri kandidati, možete li nam približiti šta to tačno znači?

Radojičić: Sa obzirom da su jednojajčane bliznakinje u pitanju, histološki njihova tkiva su identična. Zato su ovakvi donori najpogodniji. Važno je da tkiva budu podudarna jer se time stvaraju najpovoljniji uslovi da organizam prihvati transplantirani organ, da organ dobije svoju funkciju, što je krajnji cilj svake transplantacije.

Slike nastale tokom zahvata, foto: UDK
Slike nastale tokom zahvata, foto: UDK

FOS: Ovakva operacija, među nekrvnim srodnicima , da li je nešto ka čemu teži srpska medicina i ljekari koji su obavili ovu operaciju?

Radojičić: Kada se bira donor, radi se tipizacija tkiva. Što je veća podudarnost, veća je i vjerovatnoća da će organizam prihvatiti organ, da ga neće odbaciti kao strano tijelo. Svaka transplantacija podrazumijeva detaljne pripreme, zatim pripremu organa, dugu i kompleksnu operaciju, ali ono što je veoma važno jeste period poslije operacije. U postoperativnoj njezi učestvuje medicinski tim visokostručan za pružanje ove specifične njege.  Period poslije operacije je jako važan, naše je da uradimo sve sa medicinske tačke gledišta i u skladu sa najboljom praksom i da budemo strpljivi zajedno sa pacijentima i damo prostor.

FOS: Vijest o ovoj operaciji odjeknula je u javnosti i ljekari su, sudeći prema reakcijama, zvijezde, kako bi to i trebalo da bude u društvu. Šta sada fali ljekarima da bi se nastavili ovakvi poduhvati i da se više radi na polju nauke? Da li je to isključivo pitanje finansija ili su u pitanju i drugi razlozi?

Radojičić: Ova operacija je prestiž u naučnim krugovima, potvrda rada naših stručnjaka i priznanje našem zdravstvu. Samim tim što su najveći stručnjaci došli kod nas, prihvatili naše ljekare u svoj tim, govori o tome kako nas vide. Ljekari na našim prostorima imaju rezultate dostojne kolega u svijetu, broj naučnih radova u svjetskim časopisima koje godišnje imaju ljekari u Tiršovoj na nivou svjetskih klinika. Ipak, važno je da unaprijedimo uslove u kojima radimo. Mi radimo na tome da se izgradi nova klinika u kojoj će naš sjajni kadar imati i prostorne uslove za rad kakve zahtijeva savremena medicina. Kolegama u svijetu su dostupni i veći fondovi za naučno-istraživački rad, to je naš zadatak za buduće, da obezbijedimo veće fondove i rješenje su međunarodne saradnje poput ove koju smo započeli i koju nastavljamo da razvijamo.

Zgrada Univerzitetske dječje klinike u Tiršovoj, foto: UDK
Zgrada Univerzitetske dječje klinike u Tiršovoj, foto: UDK

FOS: S jedne strane, srpska medicina niže uspjehe u hirurgiji i urologiji, ali i u drugim oblastima, dok s druge strane sve više mladih ljekara, obrazovanih, odlazi iz zemlje i u inostranstvu nastavlja angažman. Koliko su mladima privlačne ove grane medicine i kako ih zadržati?

Radojičić: Poboljšanje prostornih uslova i ovakve operacije privlače mlade ljekare. Nekoliko specijalizanata hirugije je bilo prisutno tokom operacije i imali su priliku da uče od stručnjaka iz Sahlorenske bolnice i sa Harvarda. Trudimo se da ovakvih prilika ima što više da bismo motivisali mlade da ostanu i ovde razvijaju dječju medicinu.

Slike nastale tokom zahvata, foto: UDK
Slike nastale tokom zahvata, foto: UDK

FOS: Koliki je rizik od prijevremenog rađanja djece, nakon ovakve operacije, da li postoji statistika?

Radojičić: Statistika ne postoji. Ova operacija spada u oblast naučnog rada koji treba da pogura i unaprijedi kliničku praksu. Cilj nam je da ovakve operacije budu dio svakodnevne kliničke prakse, dug put je pred nama da bismo to postigli, ali ovo je veliki korak. Prije 10 godina čuveni prof. Sava Perović, svjetski poznati stručnjak i sa posebnim ponosom ističemo da je bio naš učitelj, govorio je vizonarski o ovom zahvatu. Mi smo bili sumnjičavi, danas nam je žao što nije više sa nama da može da vidi da smo njegovu viziju ispunili.

FOS: Koji su dalji planovi Dječje klinike u ovoj oblasti i da li su ljekari u mogućnosti da samostalno nastave ovakve vrste operacija?

Radojičić: Sada je plan da u dogledno vrijeme uradimo još jednu ili dvije operacije ovog tipa u sličnom aranžmanu uz pomoć međunarodnih stručnjaka. Dugoročno, želimo da se osamostalimo. Sada čekamo dobre vijesti u ovoj oblasti iz Amerike. Stručnjaci sa Harvarda su bili sa nama tokom ove transplantacije i riješeni su da u SAD razvijaju dalje ovu priču. Ova oblast obećava i izuzetno sam ponosan što smo dio ove priče.

Slike nastale tokom zahvata, foto: UDK
Slike nastale tokom zahvata, foto: UDK

FOS: Možemo li reći da je kruna ove operacije rađanje djeteta?

Radojičić: To je razlog zbog koga se radi zahvat. Za nekoliko mjeseci očekujemo lijepe vijesti od naše pacijentkinje i kada se beba rodi, tada ćemo na ovu priču staviti tačku i reći, uspjeli smo.

FOS: Da li trenutno postoji lista kandidata koji čekaju na ovu operaciju, i koji je to broj pacijenata?

Radojičić: Sa ovakvom anomalijom se rodi 10 do 15 beba godišnje u Srbiji. Interesovanja ima, ali još nismo spremni da ovakva operacija bude rutina. Nigdje u svijetu nije. To nam je cilj, ali do njega ima još dosta koraka. Važno je da smo motivisani da oblast razvijamo i spremni da te korake pređemo.

Komentari